شرح منطق مظفر، اثر علی محمدی خراسانی، شرحی به زبان فارسی بر کتاب المنطق محمدرضا مظفر میباشد. این شرح در سال 1371ش، به پایان رسیده است
شارح، مطابق با ترتیب مباحث «المنطق»، بیآنکه عبارت عربی را ذکر کند، مفصلا به شرح و توضیح مطالب پرداخته است.
کتاب «المنطق» از آغاز بهعنوان یک متن درسی تألیف شده است و این شرح نیز در همین قالب، در دو جلد و حاوی شرح تمام کتاب المنطق میباشد؛ لذا متن آن بسیار سلیس و روان است و هیچگونه دشواری در آن دیده نمیشود و در آن توضیحات مناسب و مورد نیاز ارائه شده است.
در کتاب «المنطق» در پایان بعضی از بخشها برای فراگیری بهتر آن، سؤالاتی مطرح شده که در این شرح به آنها پاسخ داده شده است.
شارح در تبیین مطالب، از نظرات علمایی چون فارابی، ابن سینا،، ملاصدرا، حاجی سبزواری،، قطبالدین شیرازی،، خواجه نصیر طوسی،، تفتازانی و حتی شاعرانی چون سعدی شیرازیبهره برده است.
در ابتدای کتاب پیشگفتاری از مترجم آمده است که با بیان ویژگیهای انسان آغاز شده است. ایشان، آخرین ویژگی را که برای انسان بیان نموده و مرتبط با منطق میباشد، تفکر و اندیشه است. او در اینباره میگوید: داشتن فکر و اندیشه بزرگترین ویژگی انسان است و در سایه فکر است که انسان بر معلومات خود میافزاید. شارح در ادامه به فلسفه پیدایش منطق ارسطویی میپردازد و میگوید: منطق ارسطویی برای مبارزه با سفسطه در یونان که ناشی از عقاید فلسفی ضد و نقیض و رواج فوقالعاده فن خطابه بود تدوین گردید. ارسطو به همين منظور قواعد منطقى را براى درست فكر كردن و تميز خطا از صواب، جمع و تدوين كرد
ایشان در پایان با اشارهای گذرا به مؤلفین بزرگ فلسفه ارسطویی، پیشگفتار را به پایان میبرد
پاورقیهای کتاب به توضیح ابهامات متن و مستندسازی مطالب اختصاص یافته است.
فهرست مطالب هر جلد در پایان آن آمده است.